Mass Effect to rozbudowana produkcja z gatunku RPG z licznymi elementami gry akcji, za której przygotowanie odpowiadają pracownicy studia BioWare (twórcy popularnych i uznanych serii Baldur's Gate, Neverwinter Nights czy Star Wars: Knights of the Old Republic). Jest to zarazem pierwsza cześć trylogii gier.

Akcja gry rozgrywa się w roku 2183, kiedy to ludzkość rozprzestrzeniła się po całej galaktyce i została zmuszona do współpracy oraz walki z obcymi cywilizacjami o swoje miejsce we wszechświecie. Graczom przypada rola komandora Sheparda, pierwszego ludzkiego Widma – zaprzysiężonego obrońcy pokoju. Jego główne zadanie polega na powstrzymaniu atakujących armii dawnego agenta Sarena, który przeciwstawił się ustanowionemu porządkowi i chce zemścić się na rasie ludzkiej. Wraz z całym zespołem pod komendą, gracze przemierzą szereg nieznanych światów. Podczas wyprawy odkrywają, że prawdziwe zagrożenie jest znacznie poważniejsze, niż się dotychczas wydawało...

Oprócz rozbudowanego i ciekawego wątku fabularnego (podejmowane wybory mają wpływ na późniejsze wydarzenia, decydujemy o losie całej galaktyki, odkrywamy zapomniane cywilizacje, nowe formy życia, zasoby, czy nawet potężne technologie), autorzy Mass Effect zaimplementowali w grze rozbudowany system dowodzenia drużyną. Potyczki przypominają dzięki temu taktyczne gry akcji. Nasz bohater staje się wówczas liderem trzyosobowego zespołu i może wydawać rozkazy podkomendnym. Poszczególni żołnierze, podobnie jak prowadzona postać, z biegiem czasu stają się coraz silniejsi (gromadzimy punkty doświadczenia i przydzielamy je do wybranych umiejętności).

Gracze dysponują własnym, potężnym statkiem kosmicznym, na pokładzie którego przemierzają kosmos eksplorując rozmaite planety. Podczas przemieszczania się po ich powierzchni i starć z rywalami możemy wykorzystywać pojazd bojowy o nazwie Mako. Sporo czasu poświęcamy też na właściwe dopasowanie ekwipunku (zbroje, broń, akcesoria, itp.).

W czasie przygody trafiamy na sporą liczbę postaci niezależnych. Pracownicy BioWare przygotowali rozbudowane opcje dialogowe. Utrzymane w różnym tonie kwestie możemy wybierać zanim nasz rozmówca skończy swoją wypowiedź, przez co rozmowy nabierają bardziej dynamicznego charakteru.

W stosunku do edycji Xbox 360, wersja Mass Effect na komputery PC charakteryzuje się zmodyfikowanym interfejsem użytkownika, a także poprawioną oprawą wizualną – grę uruchomimy w wyższych rozdzielczościach ekranu. W trakcie zmagań zauważymy też inne zmiany, np. w ekwipunku. Inwentarz, jak i system ulepszeń broni jest znacznie łatwiejszy w obsłudze. Pojawiła się również nowa mini-gra, która związana jest z rozszyfrowywaniem.

Źródło:

www.gry-online.pl

3 Komentarze     Czytaj całość

The Witcher: Enhanced Edition to poprawiona i usprawniona odsłona bardzo udanej, polskiej gry cRPG, opartej na twórczości popularnego pisarza fantasy, Andrzeja Sapkowskiego. Twórcy skupili się przede wszystkim na gruntownej optymalizacji kodu źródłowego oraz doszlifowaniu tych aspektów rozgrywki, co do których gracze i recenzenci mieli najwięcej uwag. Wiele wysiłku włożono także w dopracowanie angielskich i niemieckich wersji językowych, znacząco podnosząc ich jakość w stosunku do podstawowej edycji programu.

Do najbardziej oczekiwanych poprawek z pewnością możemy zaliczyć wprowadzenie licznych łatek programistycznych, które dawały się we znaki głównie niestabilną pracą aplikacji oraz męcząco długim czasem ładowania się lokacji. Obie te kwestie nie powinny już nękać odbiorców w Edycji Rozszerzonej Wiedźmina – wedle autorów, długość wczytywania się poziomów została skrócona o 80%, zaś trudności związane ze stabilnością gry (szczególnie dotkliwie odczuwane na słabszych lub bardziej nietypowych konfiguracjach sprzętowych) raz na zawsze przeszły do historii. Programiści dogłębnie przeanalizowali także te fragmenty kodu, które odpowiadały za realizację starć i interakcję z bohaterami niezależnymi, wydatnie poprawiając sugestywność tych aspektów rozgrywki.

Wiele nowości odnajdujemy także w zakresie merytorycznym programu. Graficy z CD Projekt RED stworzyli nowy system dywersyfikacji i kolorowania bohaterów niezależnych, znacznie ubogacając oryginalną paletę postaci. Istotnie ulepszono także sceny dialogowe, które, dzięki dodaniu ponad 250 nowych gestów oraz opracowaniu niemal od podstaw systemu synchronizacji ruchów twarzy z wypowiadanymi kwestiami, są teraz znacznie bardziej przekonywujące i realistyczne. Wreszcie, autorzy zdecydowali się na uatrakcyjnienie graficznego interfejsu użytkownika, oferując spragnionym świeżości graczom udoskonalony ekran ekwipunku głównego bohatera oraz odnowione menu główne gry. Warto także zauważyć niebagatelne innowacje w zagranicznych wersjach językowych. Angielska odsłona Wiedźmina nie jest już dłużej pozbawiona części linii dialogowych, zaś niemieckie wydanie zawiera szereg nowych, poprawionych głosów postaci, co w obu przypadkach bardzo pozytywnie wpływa na klimat świata gry.

Nie sposób negować zasadność usprawnień technicznych i merytorycznych omawianej pozycji, warto jednak zwrócić uwagę na fakt, iż Wiedźmin: Edycja Rozszerzona jest sprzedawany wraz z szeregiem smakowitych dodatków. Do najciekawszych z pewnością należy zaliczyć bonusową płytę DVD, zawierającą edytor modułów D’jinii oraz dwie przygody. Fanów Geralta z pewnością zainteresuje także dodatkowy dysk DVD z filmami opisującymi proces tworzenia omawianego tytułu. Melomanów z pewnością ucieszą dwie płytki CD Audio – jedna z oficjalnym soundtrackiem z gry (29 ścieżek dźwiękowych), druga z muzyką inspirowaną losami wiedźmina z Rivii (15 utworów). Ponadto, w pudełku z W: ER znajduje się również drukowana, licząca 80 stron instrukcja, 112 stronicowy poradnik napisany przez twórców gry, oryginalne 50 stronicowe opowiadanie Andrzeja Sapkowskiego oraz barwna mapa świata przedstawionego. Oczywiście, gracze posiadający już podstawową wersję gry mają możliwość ściągnięcia za darmo specjalnej paczki aktualizacyjnej, dzięki której przeobrażą pierwotną wersję programu w edycję po liftingu (podobny manewr widzieliśmy już wcześniej np. w przypadku gry Sacred i jej późniejszej odsłony Sacred Plus).

 Źródło:

www.gry-online.pl

18 Komentarze     Czytaj całość

Crysis to gra akcji/FPS zrealizowana w studiu programistycznym Crytek, które w 2004 roku swoim znakomitym Far Cry’em wdarło się na czołówki list przebojów gier komputerowych. Powodem tego był zarówno niespotykanie szczegółowy, trójwymiarowy silnik graficzny, znakomity model fizyczny, jak i ciekawa fabuła. Przez kolejne lata developerzy ostro pracowali i ulepszali każdy mechanizm zastosowany w Far Cry, czego owocem jest druga wersja silnika CryEngine oraz opisywany tutaj tytuł, Crysis, który rzecz jasna go wykorzystuje. Idąc z aktualnie panującą modą, autorzy postawili duży nacisk na opracowanie rozbudowanego trybu wieloosobowego. Z myślą o pojedynczym graczu przygotowano też jednak rozbudowaną kampanię, składającą się z jedenastu misji. Orientacyjny czas potrzebny do ukończenia gry to około dziesięciu-dwunastu godzin. W trakcie zabawy nie mamy wpływu na przebieg zaplanowanych wydarzeń, lecz pewne cele może osiągać na różne sposoby.

Akcja gry rozgrywa się w niedalekiej przyszłości, a konkretnie w 2019 roku. Grupa amerykańskich naukowców dociera na niewielką wysepkę, zlokalizowaną na Morzu Południowochińskim. Uczeni dokonują tam przerażającego odkrycia, a zaraz po tym kontakt z nimi zostaje utracony. Korea Północna wkracza do akcji, przejmując całkowitą kontrolę nad tym obszarem i skutecznie izolując wyspę od reszty świata. Celem tych działań jest zachowanie wszystkich tajemnic związanych z odkryciem wyłącznie dla siebie. Rząd Stanów Zjednoczonych postanawia zorganizować misję ratunkową. Wcielamy się w postać Nomada, jednego z członków oddziału specjalnego. Początkowo mamy zająć się zbadaniem sytuacji na wyspie, odnalezieniem przetrzymywanych przez wroga naukowców i wyeliminowaniem napotkanych żołnierzy wroga. Wkrótce jednak przystępujemy do otwartej walki z obcymi, próbując uratować ludzkość przed całkowitą zagładą.

Jedną z największych zalet gry jest obszar na jakim toczą się nasze przygody, czyli wyspa o zróżnicowanej topografii terenu i porośnięta bujną roślinnością. Dzięki silnikowi CryEngine 2, autorom udało się uniknąć ograniczania gracza niewidzialnymi ścianami czy przeszkodami. Każda misja gry rozgrywana jest jednak na oddzielnej mapie. Całość zrealizowano w robiącej duże wrażenie oprawie wizualnej (wsparcie DirectX 10 i Shader Model 4.0) oraz włożono dużo wysiłku w to, aby otoczenie było w pełni interaktywne – każdy element można poruszyć i zniszczyć. Dynamicznie zmienia się położenie słońca ze wschodu o świcie do zachodu o zmierzchu, chmury i duże skały rzucają odpowiednie do pory dnia cienie itd.

W stosunku do Far Cry rozbudowano też sam gameplay. Nasz bohater nie porusza się przez cały czas w pojedynkę. Niekiedy wspomagają go też koledzy z oddziału. Co prawda nie mamy bezpośredniego wpływu na ich zachowanie się (tj. nie możemy wydawać rozkazów), ale Crytek opracował złożone procedury sztucznej inteligencji, które nimi sterują. Zarówno Nomad jak i reszta żołdaków wykorzystuje całą gamę futurystycznych gadżetów. Na szczególną uwagę zasługuje w tym przypadku Nano-kombinezon, dzięki któremu jesteśmy w stanie nie tylko przetrwać w bardzo niekorzystnym środowisku (np. przy niskiej temperaturze), ale również aktywujemy dodatkowe umiejętności - skaczemy na duże wysokości, zwiększamy siłę zadawanych uderzeń, załączamy taktyczny kamuflaż, czy szybciej przemieszczamy się po mapie. Ponadto do używanych broni możemy przyłączać różnorakie komponenty - tłumiki, lunety czy celowniki laserowe. Do szybszej eksploracji otoczenia używamy pojazdów oraz łodzi. Jedna z misji rozgrywana jest też w przestworzach. Sterujemy wtedy futurystycznym samolotem o nazwie VTOL.

Multiplayer oferuje kilka różnych typów potyczek wieloosobowych, w tym popularny deathmatch oraz team deathmatch. Crysis nie posiada niestety trybu kooperacji. Autorzy zrezygnowali z możliwości kierowania obcymi – na przeciwko siebie stają drużyny złożone z ludzi. Na mapach pojawiają się przeróżne artefakty, jakie mogą posłużyć do modyfikacji posiadanych broni i pojazdów.

Źródło:

www.gry-online.pl

KOMENTARZE     Czytaj całość

Kane & Lynch: Dead Men to gra akcji z widokiem z perspektywy trzeciej osoby (TPP), wyprodukowana przez doświadczony duński zespół IO Interactive, znany między innymi ze stworzenia takich tytułów, jak Freedom Fighters czy Hitman: Blood Money. Twórcy pod wieloma względami czerpali inspirację ze swoich poprzednich pozycji, dodając przy tym bardzo wiele nowatorskich i ciekawych rozwiązań.

Jednym z najważniejszych elementów Kane & Lynch jest fabuła. Kane i Lynch to imiona głównych bohaterów, obaj są osobnikami nietuzinkowymi i mają za sobą barwną przeszłość. Pierwszy jest eks-najemnikiem o mocno nadwątlonej reputacji (podejrzany o wymordowanie kolegów po fachu z organizacji The 7 i przywłaszczenie sobie wartych fortunę diamentów), drugi choruje na schizofrenię i prawdopodobnie zabił swoją żonę w czasie jednego z napadów choroby (leżała obok niego martwa, gdy odzyskał świadomość). Łączą ich także identyczne sentencje wyroku, zostali bowiem skazani na karę śmierci, a spotykają się w więziennym autobusie, wiozącym ich prosto na tamten świat. Całe szczęście, pojazd ze skazańcami zostaje w międzyczasie uprowadzony przez ludzi z The 7 i nigdy nie dociera do wyznaczonego celu. Wydarzenie to zostało oczywiście doskonale zaplanowane przez grupę „Siódemek”, która chce za wszelką cenę odzyskać skradzione przez Kane'a klejnoty. Lynch zostaje przez owych podejrzanych typków zaangażowany do pilnowania kolegi oraz udzielania mu wszelkiej pomocy. Aby dodatkowo zmotywować byłego najemnika, grupa porwała jego żonę i córkę. Nie mając wielkiego wyboru, pasujący jak pięść do oka duet zabiera się do brudnej roboty. Opowiedziana w grze historia podzielona została na szesnaście rozdziałów, przedzielonych specjalnie przygotowanymi filmami przerywnikowymi. Główne postaci odwiedzają między innymi Los Angeles, Tokio, czy Hawanę.

Gracz kieruje losami tytułowych dwóch nieszczęśników oraz znajdujących się pod ich dowództwem pomocników (inni najemnicy, rebelianci itp.) i wypełnia szereg zleconych odgórnie zadań, wymagających zarówno sprawnego dowodzenia całą grupą, jak i zręcznego działania w pojedynkę. Kontrolę nad naszymi pomocnikami sprawujemy za sprawą intuicyjnego i prostego interfejsu. Ponadto, wykazują się oni bardzo wysokim poziomem sztucznej inteligencji – w ogniu walki sami chowają się za przeszkodami i w racjonalny sposób prowadzą ogień, wszakże w większości są zahartowanymi w boju najemnikami, którzy mają za sobą niejedną potyczkę. Oczywiście, w skład naszej grupy wypadowej mogą wchodzić ludzie o przeróżnych umiejętnościach i doświadczeniu. Istotną rolę na polu bitwy ogrywa również zaufanie, jakim darzą nas podkomendni – początkowo nasza fama nie przysparza nam wielkiego poklasku wśród kumpli i trudno będzie ich przekonać, by w kluczowym momencie np. pożyczyli nam swoją broń (co ma dosyć duże znacznie, gdyż postacie mają ograniczony udźwig i nie mogą nosić zbyt wiele ekwipunku). Nie zawsze też możemy liczyć na pełne posłuszeństwo z ich strony – często nasi towarzysze mają własne zdanie, a ich cel niekoniecznie pokrywa się z naszym, zdarza się więc, że odmawiają wykonania poleceń czy wręcz działają na własną rękę.

Program pod wieloma względami odznacza się dużą innowacyjnością. Wszelkie przeszkody terenowe czy konstrukcje architektoniczne charakteryzują się ograniczoną wytrzymałością na trafienia – beton z filarów z czasem zostaje odstrzelony i zaczyna się kruszyć, oferując coraz gorszą ochronę; samochody zaś po kilku seriach z broni ostrej zapalają się i eksplodują, w oczywisty sposób zagrażając sprytnie chowającym się za nim osobnikom. Także żywe przeszkody (w postaci np. tłumu bawiącego się w nocnym klubie) prezentują zupełnie nowy poziom interakcji z bohaterami sterowanymi przez graczy - nie da się już przejść przez ludzi jak przez powietrze, tak, jakbyśmy byli głową włoskiej mafii. Zawsze możemy oczywiście wyciągnąć broń i strzelić kilka razy, wtedy gawiedź zacznie w panice chować się po kątach i na pewno zrobi się znacznie więcej miejsca, jeśli jednak zależy nam na dyskrecji, musimy zrobić użytek ze swoich barków i cierpliwie przepychać się między bawiącymi się w lokalu gośćmi lub też po prostu znaleźć nieco mniej obleganą ścieżkę. Ma to swoje bardzo wymierne konsekwencje – nasi przeciwnicy lubią wmieszać się w tłum, a potem siać zagrożenie w najmniej oczekiwanym momencie. Gracz też może korzystać z tego typu zagrań, myląc sterowanych przez procesor przyjemniaczków.

Ponadto, autorzy starali się możliwie najdyskretniej wyposażyć nas w informacje techniczne, dotyczące rozgrywki. Wskaźnik zdrowia został całkowicie wyeliminowany, w zamian wprowadzono różnego rodzaju „stany przedśmiertne”, objawiające się m.in. czerwienieniem się ekranu, zakrzywieniem kątów widzenia czy wizjami reminiscencyjnymi (obrazami z przeszłości). Jeśli tylko doświadczymy któregokolwiek z powyższych dolegliwości, lepiej szybko oddalić się w bezpieczne miejsce, celem zregenerowania zdrowia. W takich momentach przydają się dobre stosunki z kolegami po fachu – to od nich zależy, czy nas osłonią przed ogniem lub uratują z tarapatów. Twórcy dopilnowali również, by zminimalizować sztuczność wszelkiego rodzaju komputerowych dodatków: statystyk, menusów czy briefingów przed misjami. W efekcie HUD ogranicza się w zasadzie tylko do prostego menu (obsługiwanego kółkiem myszy i odpowiedzialnego m.in. za wybór uzbrojenia), momentami uzupełnianego dodatkowym mini-ekranem w rogu, monitorującym poczynania naszych towarzyszy.

Ponadto, warto zwrócić uwagę na interesujący tryb cooperative, w którym dwóch graczy przejmuje kontrolę nad tytułowymi postaciami i pracuje w duecie. Kane & Lynch zawiera także pełnoprawny mutliplayer. W tym przypadku maksymalnie ośmiu graczy może przystąpić do zabawy, próbując okraść jedną z czterech dostępnych lokacji (między innymi bank i sklep jubilerski). Kluczowe znaczenie odgrywa tu zaufanie poszczególnych osób do siebie. Zdrajca zgarnia cały łup, narażając się jednak pozostałym osobom biorącym udział w zabawie.

Źródło:

www.gry-online.pl

KOMENTARZE     Czytaj całość